banner122  

Αποψη στην ενημέρωση,Ενημέρωση,Ρέθυμνο,Κρήτης,Ενημερωτική πύλη,ρεθυμνο, νομού ρεθύμνου, κρήτης, Ειδήσεις, Νέα,Ενημέρωση, Ρεθύμνης, Επικαιρότητα, Γεγονότα, Φωτογραφίες, Φωτο Ρεπορτάζ ρεθύμνου Οδηγός, Αγοράς, Ρεθύμνου, κατάλογος επιχειρήσεων επαγγελματιών νομού ρεθύμνου νέα ειδήσεις, ρέθυμνo,rethimno,agora,rethymnopress,rethymno,press,Ρεθεμνιώτης,Ρεθεμνιώτη,: Antallaktikaexartimata.GR

Συντάχθηκε απο τον/την Aggelakis Nikos    Τετάρτη, 24 Ιούνιος 2009 21:16    PDF Εκτύπωση E-mail
Στέλιος Μπικάκης
Ακούσματα - Οι ερμηνευτές
Τελευταία Ενημέρωση ( Τετάρτη, 01 Σεπτέμβριος 2010 19:24 )

Κράμα ανθρώπου που έχει πάρει στη μορφή, στην κίνηση μα & στην ψυχή, τα χαρακτηριστικά των Κρητικών εκείνων που συνδυάζουν την καλοσύνη, το φιλότιμο, τη λεβεντιά, μα & την αυστηρότητα ή ακόμα & την αγριάδα, αν τύχει & κάποιος τον θίξει.
Γεννημένος στην πόλη του Ρεθύμνου από πατέρα Ασηγωνιώτη & μάνα Ρουσσοσπιτιανή, ο Στέλιος Μπικάκης, έπιασε τη λύρα στα χέρια του για πρώτη φορά 13 χρόνων, όχι γιατί ονειρευόταν να γίνει λυράρης ή τραγουδιστής, μα μόνο & μόνο γιατί ακούγοντας συνεχώς στο δισκάδικο που είχε ο πατέρας του στη Μεγάλη Πόρτα μουσικές & τραγούδια από τότε που γεννήθηκε, το όργανο αυτό είχε μπει στην ψυχή του. Οι ήχοι της βροντόλυρας συνεχώς του χάιδευαν τ' αυτιά, οι φωνές μεγάλων Κρητικών καλλιτεχνών ήταν καθημερινή του συντροφιά, οι επισκέψεις λυράρηδων & λαουτιέρηδων στο μαγαζί που εκείνος περνούσε τις περισσότερες ώρες του, λειτούργησαν έτσι, που θαρρείς & ποτίστηκε το «είναι» του από το μεγαλείο της Κρήτης.


Το δισκάδικο του πατέρα του η αφετηρία , για τον δρόμο που ακολούθησε.
Η άρνηση του πατέρα του να του αγοράσει λύρα, δεν στάθηκε εμπόδιο, γιατί ο παππούς «συνωμότησε» με τον εγγονό & η πρώτη λύρα, το πιο «επιθυμητό παιχνίδι» για τον μικρό τότε Στέλιο, έγινε η αφετηρία της πορείας του στο δρόμο της μουσικής & του τραγουδιού.
­Μόρφωση ακαδημαϊκή δεν απέκτησε, η τσάντα κλειστή πηγαινοερχόταν απ' το σπίτι στο σχολείο & αντίστροφα, μα έτσι κι αλλιώς, όταν για κάποιους η ψυχή μιλάει, η ψυχή διδάσκει, η ψυχή έχει το χάρισμα να, εκφράζεται με νότες ή στίχους & αυτό γίνεται καθημερινότητα, τρόπος, ζωής, & βίωμα, τα πτυχία δεν αποκτούν ιδιαίτερο νόημα.Ο Στέλιος Μπικάκης, ούτε σε Ωδείο πήγε, ούτε & δάσκαλο λυράρη συγκεκριμένο είχε.

Δάσκαλοί του με τoν δικό τους τρόπο, για λίγες ή περισσότερες στιγμές καθένας, υπήρξαν πολλοί και σημαντικοί που έτυχε όταν πήγαιναν για κάποια δουλειά τους στο δισκάδικο, να τον βλέπουν να γρατζουνάει τη λύρα και διέκριναν το ταλέντο του. Σπύρος Σηφογιώργης, Νίκος Μανιάς, Γιάννης Μαρκογιαννάκης, Γιώργος Χατζηδάκης, ήταν κάποιοι από αυτούς που είχε την τύχη να του δώσουν συμβουλές, να του υποδείξουν τεχνικές.Το δοξάρι & το σιγοτραγούδισμα, ήταν ότι αγάπησε περισσότερο & ότι αγαπάει ακόμα. Ενώ, πολύ νωρίς ανακάλυψε & το χάρισμα που του έδωσε ο Θεός, όπως λέει, αυτό του να μπορεί με μεγάλη ευκολία να γράψει στίχους.«Με τις μαντινάδες δεν τα καταφέρνω αλλά με τα τραγoύδια έχω μεγάλη άνεση, μου έδωσε ο Θεός το χάρισμα της πένας»,  εξομολογείται. Κι αυτό του το χάρισμα, γίνεται φανερό σε όλους τους δίσκους που έχει κάνει, αφού είναι στιχουργός σχεδόν όλων των τραγουδιών που ερμηνεύει. Δεκαέξι χρόνων, σε ταβέρνες της παραλίας, στο δρόμο & σε κρητικές βραδιές ξενοδοχείων, παίζοντας για τουρίστες, ο Στέλιος Μπικάκης βγάζει το πρώτο του μεροκάματο. «Tετρακόσιες δραχμές ήταν, έπαιζα με τον Ανδρέα τον Xατζηδάκη από τις επτά το απόγευμα, μέχρι τις δέκα το βράδυ», θυμάται, «έπαιζα όμως & σε γλέντια, σε τίποτα βαφτίσια, αλλά μόνο συγγενών».Στο στρατό, συνυπηρετεί με τον γιο του Ψαραντώνη τον Γιώργο Ξυλούρη και τον Μανώλη Σαλούστρο.

Φτασμένοι εκείνοι ήδη, η τριάδα λειτουργεί σαν ορχήστρα στρατοπέδου & η επαφή αυτή: βοηθά καθοριστικά τον Στέλιο όταν πια έχει απολυθεί. Κάποιους στίχους που είχε γράψει & τους είχε φυλάξει σ' ένα συρτάρι, τους κάνει τραγούδι όταν απολύεται το 1985. Είναι το καλαματιανό «Πάλι για σένα τραγουδώ». Ηχογραφεί τον πρώτοτου δίσκο & γίνεται αποδεκτός. Για να συνεχίσει με το δίσκο: «Ερωτικό παράπονο» & το τραγούδι, «Γλυκό μου λάθος» να γίνεται σουξέ & να τραγουδιέται σ' όλη την Κρήτη. Μα & όλοι οι επόμενοι δίσκοι, αγαπιούνται κι αγοράζονται.  «Νυχτέρια», «Το παρόν», «Μια βόλτα στο σκοτίδι», «Για σένα», αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις. Τα μαγαζιά όπουεμφανίζεται Ρέθυμνο, Χανιά, Ηράκλειο, γεμάτα. Τα νέα παιδιά κυρίως, γίνονται οι συμπαραστάτες του Στέλιου Μπικάκη, που σταθερά συνεχίζει να γράφει, να παίζει και να τραγουδάει. Ο μικρός αριθμός των συγγενών, άρχισε να γίνεται μεγάλος αριθμός αγνώστων, οι λίγοι έγιναν περισσότεροι, ύστερα πιο πολλοί.

 

Παπούτσι λουστρίνι εγώ δεν φόρεσα ποτέ!


Ο Στέλιος Μπικάκης αρχίζει να γίνεται περιζήτητος στα κρητικά μαγαζιά της Κρήτης, σε γλέντια, σε γάμους & δεν μπορώ να μην τον ρωτήσω πως εισπράττει τότε αυτή την επιτυχία, πως αντιμετωπίζει το γεγονός ότι γίνεται γνωστός. Μήπως παίρνουν τα μυαλά του αέρα; «Όχι» μου απαντάει. «Σταριλίκι & βεντετιλίκι δεν ήξερα &  δεν ξέρω μέχρι σήμερα τι είναι.
Συνέχιζα να κινούμαι όπως κινόμoυv πάντα, παρέμενα και παραμένω αυτός που ήμουν στα 16 μου χρόνια, μπαίνω στα καφενεία όπως έμπαινα, κάνω τις βόλτες μου όπως τις έκανα. & να στο πω πιο απλά; Εγώ παπούτσι λουστρίνι δεν έβαλα ποτέ μου», λέει.
«Δεν είμαι καλλιτέχνης εγώ. Είμαι ερασιτέχvης. Εραστής της τέχνης & υπάρχει διαφορά. Δεν πρόκειται να με αλλάξει τίποτα.»
Τον ρωτώ αν τον ενόχλησε το γεγονός πως γνωστό στην Eλλάδα το τραγούδι έγινε απ' το Νότη Σφακιανάκη κι όχι απ' τον ίδιο, παρά το γεγονός ότι το τραγουδούσε τουλάχιστον τέσσερα χρόνια πριν. «Δεν μου αρέσει να είμαι αχάριστος. & θα ήμουν αχάριστος αν έλεγα ότι με ενόχλησε, αφού ο Σφακιανάκης με έκανε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Δεν οικειοποιήθηκε το τραγούδι, δεν είπε πουθενά ότι είναι δικό του ή απέκρυψε ότι είναι δικό μου. Φρόvτισε να διαδώσει ποιανού είναι, στην παρουσίαση του δίσκου του με κάλεσε & με παρουσίασε στα ΜΜΕ σαν τον δημιουργό & πρώτο εκτελεστή του τραγουδιού αυτού. Ακόμα & τη λέξη «τριαvτάρισα» που άλλαξε σε «σαραντάρισα» με ρώτησε αν μπορεί να το κάνει. Αυτό & μόνο δείχνει το ήθος του», λέει & συγκινημένος μου αναφέρει τη γνωριμία & τη φιλία που είχε με τον αδελφό του τον Γιώργο, που ήταν δική του ιδέα κι επιμονή να τραγουδήσει ο Νότης το τραγούδι. «Λίγο μετά που ο Νότης το τραγούδησε, ο Γιώργος, 47 χρόνων, πέθανε». Ρωτάω τον Στέλιο Μπικάκη για τις πληροφορίες που τον θέλουν να συνεργάζεται το χειμώνα σε λαϊκή πίστα των Άθηνών με μεγάλα ονόματα, που αυτό θα σημάνει & τη διακοπή της επαφής του με το κοινό της Κρήτης, που τον αγάπησε, τον βοήθησε, τον ανάδειξε. Κατηγορηματικά απαντάει, πως τη λύρα δεν πρόκειται να την αφήσει, παρά τις προτάσεις που όντως έχει. «Ακόμα και στη μεγαλύτερη πίστα να μου κάνουν πρόταση να πάω, δεν θα το κάνω γιατί κεντρικός βασιλιάς στο πρόγραμμα που εγώ θα κάνω, θέλω να είναι η λύρα» διαβεβαιώνει ο καλλιτέχνης.
Έχεις συνεργαστεί με πολλούς και αξιόλογους καλλιτέχνες ποια είναι η πιο σημαντική συνεργασία & ποια αν υπάρχει σε απογοήτευσε;
«Η πιο σημαντική συνεργασία μου μέχρι τώρα είναι με τον Γιάννη Γιοκαρίνη. Ο Γιάννης είναι πλέον ο δικός μου άνθρωπος, ο φίλος, ο αδερφός μου. Από Κρητικούς καλλιτέχνες δεν μπορώ να μην αναφερθώ στον Νίκο Μανιά, στον Γιάννη Μαρκογιαννάκη, τον Βαγγέλη Μαρκογιαννάκη, τον Στέλιο Σταματογιαννάκη, τον Γιώργο και Ανδρέα Χατζηδάκη, τον Ανδρέα Μελαδάκη, τον Ψαρουδάκη & Φραγκιαδάκη Αντώνη & τους αδερφούς Σαλούστρου. Ευχάριστη συνεργασία ήταν με τον Παύλο Κοντογιαννίδη στο «Ντουζένι». Όσο γι’αυτους που με απογοήτευσαν… άσ’ τους σε μένα».


Αναφέρουμε εδώ ότι τελευταία έχει συνεργαστεί & με τον Πάνο Κιάμο, όπου έχει γράψει ένα τραγούδι στο νέο του δίσκο.
Πριν τελειώσει αυτή η κουβέντα μας με τον Στέλιο Mπικάκη, επανέρχομαι στο θέμα της κριτικής που του ασκείται, στις κατηγορίες ότι κακοποιεί την κρητική μουσική, ότι δεν μεταδίδει την παράδοση του νησιού, ότι έχει ξεστρατήσει. Είναι η μόνη στιγμή που θυμώνει & γίνεται χείμαρρος ο λόγος του: «Δεν με νοιάζει καθόλου, δεν με απασχολεί τι λένε. Αισθάνομαι ότι πληρώνομαι απ' την αγάπη του κόσμου. Κι αυτό είναι το σημαντικό. Όταν βλέπω τις γιαγιάδες, όταν βλέπω τα νέα παιδιά, όλο αυτόν τον κόσμο να είναι στο πλευρό μου, καταλαβαίνω ότι δεν έχω κακοποιήσει την κρητική μουσική. Δεν έχω πειράξει & δεν έχω κακολογήσει κανένα συvάδελφό μου.
Κάποιοι όμως ενoχλoύνται από μένα. Επειδή ορίζουν την παράδοση όπως συμφέρει τους ίδιους. Θέλω να σας πω, πως ότι δεν εξελίσσεται, χάνεται, σβήνει, πεθαίνει. & την εξέλιξη την ακολουθούμε όλοι. Αυτοί που κρίνουν & μιλάνε για παράδοση, γιατί έχουν κινητό τηλέφωνο; Γιατί οδηγούν αυτοκίνητο & δεν πηγαίνουν με το γαίδουράκι;


Οι νέοι βομβαρδίζονται από ξένες μουσικές σήμερα. Αν τα όργανα που λέγονται λύρα ή βιολί, δεν στολιστούν με άλλα όργανα που μπορούν να τα συνοδεύσουν σοβαρά & όμορφα, δεν θα ακούσουν οι νέοι εύκολα την κρητική μουσική. Μην θεωρηθεί ότι με ενοχλεί η κριτική. Τη δέχομαι, την ακούω, αρκεί να είναι καλοπροαίρετη κι όχι να υπάρχει σκοπιμότητα. Δεν μπορεί κανείς σε μένα να πει τι είναι παράδοση. Γνωρίζω πολύ καλά κι έχω προσκαλέσει οποιονδήποτε θέλει κι οπουδήποτε, να κάνουμε δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό. Ας αφήσουν κάποιοι την ψευτοκουλτούρα. Ο πατέρας μου ξόδεψε τη ζωή του σε μουσικοχορευτικούς συλλόγους. Έχω μεγαλώσει σε μια οικογένεια με αυστηρή παράδοση. Μου τη δίδαξαν λοιπόν πολύ καλά. Κρίνουν αυτοί που δεν ξέρουν τι θα πει παράδοση & την έχουν μπερδέψει με την οπισθοδρόμηση. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Έχω ξαναπεί ότι κάποιοι κατάφεραν τη μιζέρια τους να την υιοθετήσουν ως παράδοση. Πως μου υπoδεικvύoυv εμένα ότι παράδοση της Κρήτης είναι η λύρα & το λαούτο μόνο; Επειδή ήθελαν να πηγαίνουν στους γάμους μόνο δύο & να μοιράζονται τα λεφτά γιατί αν πήγαιναν κι άλλα όργανα θα έπεφτε μικρότερο μερίδιο στον καθένα;


Ας γυρίσουμε αν θέλουν στην προϊστορική Κρήτη & να τους δώσω στοιχεία από βιβλία & από έρευνες να δουν ποια ήταν η παράδοση & πως ήταν ο χορός στην Μινωική Kρήτη. Παράδοση στην Κρήτη είναι η λύρα, είναι το βιολί, είναι το λαούτο που ήρθε απ' τα τελευταία όργανα γιατί παλιότερα έπαιζαν μαντολίνο, είναι το κανονάκι, είναι το σαντούρι που το είχαν φέρει από την Σμύρνη είναι το νταούλι κι ας είναι κρουστό. Είναι μεγάλο το κεφάλαιο παράδοση. Το θέμα για μένα είναι πως ότι κάνεις να' ναι με ήθος και ανθρωπιά & να το σέβεσαι. Τα υπόλοιπα θα τα δείξει ο χρόνος», καταλήγει.


Αυτός είναι ο Στέλιος Μπικάκης, παντρεμένος με την Αμαλία που την γνώρισε όταν εκείνη ήταν 16χρονών, πατέρας του 10χρονου Άνδρέα & τις 6χρονης Χαράς.
Αμφισβητείται, κατηγορείται, ωστόσο σήμερα είναι πλήθος όλοι αυτοί που συγκινoύνται απ' τη φωνή, ριγούν απ' το στίχο, αγκαλιάζουν & αγαπούνε τον Στέλιο Μπικάκη & τον ακολουθούν, γεμίζοντας ασφικτικά κέντρα & συναυλιακούς χώρους.

Πηγές: «Ρεθεμνιώτικα Νέα», «Magazino», «Espresso»

 

 


Αν θέλετε να μαθαίνετε περισσότερα νέα, κάντε like στην σελίδα μας στο Facebook πατώντας εδώ


 

Ακολουθήστε μας....

facebook facebook twitter blogger linkedin digg myspace stumbleupon orkut buzz youtube tellafriend
Η επιχειρηματική.ενημερωτική.και πολιτιστική ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ,Ενημέρωση,ΡΕΘΥΜΝΟ ΟΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ, Ρέθυμνο Οδηγός αγοράς νομού Ρεθύμνου,Ρέθυμνο Κρήτης Ενημερωτική πύλη ρεθυμνο νομού ρεθύμνου κρήτης Ειδήσεις Νέα Ενημέρωση Ρεθύμνης Επικαιρότητα Γεγονότα Φωτογραφίες Φωτο Ρεπορτάζ ρεθύμνου κατάλογος επιχειρήσεων επαγγελματιών νομού ρεθύμνου νέα ειδήσεις ρέθυμνο,

 

help line2 el-GR   help line el-GR

νεος server