Δραματική μείωση, της τάξεως του 50%, παρουσιάζει ο πληθυσμός των αιγαιογλάρων την τελευταία δεκαετία. Η ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά και οι αρουραίοι είναι οι κύριες αιτίες που απειλούν με εξαφάνιση το πουλί σύμβολο του Αιγαίου. Τη διαπίστωση των απειλών που αντιμετωπίζει και τη βελτίωση της αναπαραγωγής του στις σημαντικότερες αποικίες του έχει ως στόχο το πρόγραμμα LIFE που υλοποιεί η ΕΟΕ.

Συγκεκριμένα, από τα 750-900 ζευγάρια που φώλιαζαν στις ελληνικές νησίδες κατά τα τέλη της δεκαετίας του ’90, σήμερα εκτιμώνται, από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (ΕΟΕ), σε μόλις 350-500 ζευγάρια.

«Η μείωση του πληθυσμού οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων, που συμπεριλαμβάνουν τη θήρευση από άλλα είδη πουλιών και αρουραίους, τον ανταγωνισμό για τροφή και τις θέσεις φωλιάσματος με τον ασημόγλαρο -ο οποίος έχει αυξηθεί υπερβολικά- τη μείωση της διαθέσιμης τροφής, λόγω υπεραλίευσης και υποβάθμισης θαλάσσιων ενδιαιτημάτων, την ανθρώπινη όχληση και την τυχαία παγίδευση σε αλιευτικά εργαλεία, κυρίως παραγάδια», αναφέρει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γιάκομπ Φριτς (Jakob Fric), συντονιστής του προγράμματος LIFE.

Το πρόγραμμα LIFE «Υλοποίηση δράσεων διατήρησης για τον θαλασσοκόρακα και τον αιγαιόγλαρο και αναγνώριση θαλάσσιων σημαντικών περιοχών για τα πουλιά της Ελλάδας» στοχεύει τόσο στην άμεση βελτίωση της κατάστασης των πληθυσμών του αιγαιόγλαρου στην Ελλάδα, μέσω των εξαλείψεων αρουραίων και του έλεγχου πληθυσμού του ασημόγλαρου στις σημαντικότερες αποικίες του αιγαιόγλαρου στο Αιγαίο, όσο και στη βελτίωση των γνώσεών μας για την κατανομή του είδους, τις σημαντικές θαλάσσιες περιοχές για τον αιγαιόγλαρο, καθώς και για την τυχαία παγίδευση των πουλιών σε αλιευτικά εργαλεία, σε συνεργασία με τους αλιείς.

Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί εξαλείψεις αρουραίων σε 4 ακατοίκητες νησίδες με αποικίες αιγαιόγλαρου, καθώς και μια δράση ελέγχου πληθυσμού του ασημόγλαρου.

«Παράλληλα, φέτος, τοποθετήθηκαν πομποί σε ενήλικα άτομα κατά την περίοδο επώασης των αυγών στις περιοχές των Β. Δωδεκανήσων και της Σκύρου. Από το 1997, οπότε και ξεκίνησε το πρόγραμμα των δακτυλιώσεων, έχουν πλέον τοποθετηθεί πάνω από 520 κόκκινα πλαστικά δαχτυλίδια σε νεοσσούς, με αποτέλεσμα να λαμβάνουμε δεδομένα και για τη χειμερινή διασπορά του είδους», τονίζει η Ρούλα Τρίγκου συντονίστρια ενημέρωσης-ευαισθητοποίησης της ΕΟΕ στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο αιγαιόγλαρος αντίθετα με τον ασημόγλαρο που τρέφεται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες είναι καθαρό θαλασσοπούλι και τρώει μόνο αφρόψαρα. Επιπλέον οι αποικίες του αιγαιόγλαρου έχουν μειωθεί σημαντικά, ενώ του ασημόγλαρου αυξάνονται φτάνοντας περίπου τα 200.000 ζευγάρια. Επίσης,ο αιγαιόγλαρος διαφέρει από τους άλλους γλάρους, επειδή συνδέεται περισσότερο με τον παράκτιο χώρο και αποφεύγει την ενδοχώρα. Ζει μόνο στη Μεσόγειο και φωλιάζει ομαδικά, σε ακατοίκητες νησίδες. Βραχώδεις νησίδες με αποικίες αιγαιόγλαρου υπάρχουν διάσπαρτες στα Δωδεκάνησα, τις ανατολικές Κυκλάδες, τη Λήμνο, τα Κύθηρα, τη Λέσβο και τις Βόρειες Σποράδες.

Απειλείται όσο κανένα άλλο θαλασσοπούλι καθώς οι αρουραίοι που μεταφέρονται με τα σκάφη τρώνε τα αυγά τους, η ανθρώπινη δραστηριότητα στερεί την τροφή του ενώ οι αποικίες τους μπορεί να καταστραφούν καθώς είναι εύκολα προσβάσιμες μόνο από μια επίσκεψη ανθρώπου ή κατοικίδιου ζώου.

Η ανησυχητική μείωση του αιγαιόγλαρου προέκυψε κατά την τελευταία απογραφή του πληθυσμού του στην Ελλάδα από την Ορνιθολογική στα πλαίσια του προγράμματος LIFE για τα θαλασσοπούλια (2009-2012).